Buenos Aires’te bir kafede otururken saat gece 23:00’te hâlâ insanların kahve içtiğini görmek sizi şaşırtabilir. Hele bir de o kahvenin yanında getirilen küçük bir bardakta bitki çayı benzeri bir içecek varsa, işte o zaman Arjantin’in günlük yaşam ritmine ilk adımınızı atmışsınız demektir.
San Telmo’daki pazar yerinde dolaşırken, bir tezgahta antika bir mate bardağına takılıp kaldığınızı düşünün. Yanınızdaki satıcı size “Bu, 1920’lerden kalma, bak gümüş işlemesi hâlâ sapasağlam” diyor. O an, Arjantin’de alışverişin sadece bir şey satın almak değil, bir hikâyeye ortak olmak olduğunu anlıyorsunuz.
Bir sabah Buenos Aires’te bir kafede oturuyorsunuz. Yan masada iş çıkışı sohbet eden iki arkadaş, ellerinde küçük bir kabı birbirlerine uzatıp duruyor. Arada bir termostan sıcak su ekleyip aynı metal pipetten içiyorlar. Elinizdeki kahve birden yalnızlaşıveriyor.
Bir pazar sabahı, Buenos Aires’in bir banliyösünde bir evin bahçesinden yükselen dumanı fark ediyorsunuz. Ağaçların arasında bir grup insan toplanmış, ateşin etrafında sohbet ediyor. Ortada büyük bir ızgara, üzerinde kocaman et parçaları yavaş yavaş pişiyor.
Bir Arjantinlinin evine misafir olduğunuzda, mutlaka bir köşede Meryem Ana heykeli ya da haç görürsünüz. Hele ki sohbet Papa Francisco’ya geldiğinde, gözlerindeki gururu anlatamam. “Bizim Papa’mız” derler, sanki aileden biri gibi.
Buenos Aires’te bir kafede oturuyorsunuz, garson size “¿Qué querés?” diye soruyor. Siz ise üniversitede öğrendiğiniz İspanyolcayla “¿Qué quieres?” demeniz gerektiğini sanıyorsunuz. İşte o an, Arjantin’e özgü Rioplatense lehçesiyle karşı karşıya olduğunuzu anlıyorsunuz.
Arjantin modası dendiğinde akla sadece tango elbiseleri ya da gaucho kıyafetleri gelmesin; burası, Latin Amerika’nın en yaratıcı tasarım merkezlerinden biri. BAFWEEK, her yıl binlerce modaseveri, tasarımcıyı ve alıcıyı bir araya getiren dev bir platform.
Arjantin’de selamlaşma, insanların birbirine ne kadar yakın olduğunu gösteren önemli bir ritüel. Tanıdığınız biriyle karşılaştığınızda genelde yanaktan tek bir öpücük alırsınız, bu sağ yanağa doğru hafif bir dokunuş şeklinde. Erkekler arasında tokalaşma yaygın, ama samimi arkadaşlar birbirine sarılarak da selamlaşabiliyor.
Vendimia’nın tarihi, İspanyol yerleşimcilerin Amerika kıtasına şarap asmalarını getirdiği 16. yüzyıla kadar uzanıyor. O dönemlerde hasat zamanı, basit bir köy şenliği havasında geçiyormuş. İşçiler bağlardan topladıkları üzümlerle şarap yapımına başlarken, günün yorgunluğunu da müzik ve dansla atıyormuş.
Bir şubat gecesi, Uruguay Nehri kıyısındaki küçük bir kasaba düşünün. Gündüzleri sakin olan sokaklar, akşam olduğunda rengârenk ışıklarla, müzik sesleriyle ve binlerce insanın coşkusuyla dolup taşıyor. Gualeguaychú işte tam da böyle bir yer.
